NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL ZOSTAŁ OPARTY NA WYDARZENIACH HISTORYCZNYCH
NIEKTÓRE NAZWY ORGANIZACJI I OSOBY UKAZANE W NIM SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 20
Pułkowniku!
Ty draniu!
Cofnij się,
bo jeszcze palec mi się omsknie i rozwalę ci łeb.
Nie jesteś żołnierzem.
Żołnierze walczą z innymi żołnierzami.
Ona ci wygląda na żołnierza?
Chyba wiesz, kim ona jest.
O to chciałem zapytać,
a ty właśnie
mi odpowiedziałeś.
To poprawna odpowiedź.
Co za parszywy drań.
Na niebiosa.
Opuśćcie ją!
To moja żona!
Okażcie szacunek i opuśćcie ciało.
To przywódca Gwardii Królewskiej,
a ta kobieta to jego żona.
Przywódca Gwardii Królewskiej?
Co za niespodzianka. Kolejna poprawna odpowiedź.
Opuśćcie ją, powiedziałem!
Nie uśmiechaj się.
Wiesz co?
Nie powinieneś stawiać oporu w tej sprawie.
To dla mnie pierwszy raz.
Odpłacę ci za to. Możesz mi wierzyć.
Ty też mi uwierz.
Zabiję cię.
Obiecałem, że to zrobię.
Właśnie podjąłem decyzję.
Szefie.
- Szefie. - Szefie.
PRZYWÓDCA STOWARZYSZENIA MUSIN
Tyle się nie widzieliśmy,
Sho Ishido.
Mój synu.
Co osiągnąłeś w Joseon po tym, jak przybyłeś tu z niczym?
Ile krwi przelałeś?
Ile strachu wzbudziłeś?
Lord Go regularnie wspierał armię pieniędzmi.
W Mandżurii będzie pani bezpieczna.
Niech pani się tam uda.
Parę osób z Joseon już się tam przeniosło.
Dam pani przewodnika.
Co z Ae-sun?
Pani Ae-sun spotka się z panią w prowincji Hamgyong.
Ae-sin, ty też pojedziesz, prawda?
Mam tutaj...
coś do zrobienia.
Dziękuję ci za to, że mnie wychowywałaś,
ciociu.
- Panienko. - Pojedziecie z nią.
Jestem wam wdzięczna.
Proszę, zaopiekujcie się moją ciotką.
Panienko...
Dołącz do nas szybko.
Będę na ciebie czekać każdego dnia.
Dobrze.
Przyjadę.
Wyjeżdżasz?
Dziękuję, że chroniłeś moją rodzinę.
Mam nadzieję, że nic ci się nie stanie.
Wygląda na to,
że w końcu wbiłaś czarną bilę do łuzy.
Bałem się, że zostaniesz zdrajczynią, nosząc mój garnitur.
Ulżyło mi.
Słyszałam, że założyłeś gazetę.
Nie wierzę w moc słowa pisanego,
ale...
Wierzę w ciebie.
Słowo pisane też ma moc.
Ktoś musi to opisać.
O patriotach i zdrajcach...
trzeba pisać.
Ty walcz swoją strzelbą,
a ja o tym napiszę.
Będę ci kibicowała.
Zanim wyjedziesz,
wpadnij do hotelu,
jeśli będziesz w pobliżu.
Czasami twoja bila kryje się za czarną bilą.
Jesteś wtedy w ryzykownej pozycji.
Przyjdź wtedy do hotelu.
Dobrze.
Uważaj na siebie.
Czemu wszczynasz walkę, której nie możesz wygrać?
Czemu strzelasz, jeśli nie potrafisz celować?
Czemu?
Na oczach tych brudnych Koreańczyków!
Pułkowniku...
Nie. Nie tłumacz się.
Po prostu umrzyj.
Co?
Teraz nie chodzi po świecie żaden żołnierz japońskiej armii,
który kiedykolwiek został pokonany.
Czy to jasne?
Tak jest!
Posprzątajcie tu.
To zaszczyt móc spotkać się z przywódcą Stowarzyszenia Musin.
Jak wypadła podróż, szefie?
Takashi Mori.
Dumny syn klanu Mori.
W mundurze ci do twarzy.
Proszę wybaczyć moje maniery.
Musiałem bronić swojej dumy.
Znowu się spotykamy.
Jak twoja rana?
Miecz Sho nie zna litości ani wahania.
Nie zawiera nawet jego duszy.
Ale mówisz, że został ranny.
Czy przejmowałeś się kimś innym,
Sho Ishido?
Nic z tych rzeczy, szefie.
Sho Ishida?
Nie jesteś godzien tego imienia.
No dobrze.
Nalej mi.
Sho Ishido, szefie oddziału Stowarzyszenia Musin w Hanseong.
Proszę mi wybaczyć.
Pułkowniku,
wysłani do Jemulpo ludzie zostali zabici.
Jemulpo jest
usłane trupami.
Więc zmarnowałeś wszystkie tropy,
a teraz przyszedłeś mi powiedzieć, że musimy pozbierać ich ciała?
Proszę mi wybaczyć!
Wszyscy zginęli?
Mam wrażenie, że cały dzień pana zawodzę.
Naprawdę chcesz mnie zabrać do Francji?
Czy ty w końcu się przede mną otwierasz?
Pomyślę o tym.
Dżentelmenie.
Jeśli ze mną wyjedziesz,
z radością oddam Joseon wieżę Eiffla.
Będziemy w kontakcie, panie Zakochany Zdrajco.
Będę na ciebie czekał, moja piękna ptaszyno.
Zakładam, że zrozumiałaś japoński.
Nie chcesz wiedzieć, co powiedzieliśmy po francusku.
- To było żenujące. - Co to ma być?
Czemu mi to robisz?
Uspokój się, proszę.
My, wdowy, nie powinnyśmy się kłócić.
Liczy się to, że nie pojedziesz do Francji.
Leo chce zabrać mnie.
Czemu to robisz?
Czego chcesz?
Lord Lee Jeong-mun poprosił, żebym ci się przyjrzała.
Podejrzewał, że rozpowszechniasz tajne informacje.
Co zrobisz teraz, gdy sekret się wydał?
Posłuchaj mnie uważnie.
To może uratować ci życie.
Powiedz mi wszystko, co wiesz o Leo
i kup sobie bilet na prom do Francji za tę sztabkę złota.
Możesz też tu zginąć.
Wybór należy do ciebie.
Czemu dajesz mi wybór?
Nie obchodzi mnie, czy przeżyjesz, czy nie.
Ale obchodzą mnie informacje.
Poza tym chciałabym zdenerwować lorda Lee.
Na początku
pytał o tego martwego amerykańskiego misjonarza
na prośbę Lee Wan-ika.
Potem poprosił mnie
o listę tajnych agentów bezpośrednio podlegających cesarzowi.
Dla kogoś, kto przybędzie z Japonii.
- Dla kogo takiego? - Nie wiem.
Jak miałabym
zdobyć listę agentów, którzy nawet nie wiedzą o sobie nawzajem?
Nie mogłam spełnić tej prośby.
To już wszystko.
Na to wygląda.
Co robisz? Mówiłaś, że mnie oszczędzisz!
Skłamałam.
Zabierzcie ją.
Czy pani Kang coś powiedziała?
Powiedziała, ale muszę potwierdzić jej słowa.
Zabierz mnie do domu Lee Wan-ika.
Dobrze, pani.
Zapłaciła za kilka miesięcy z góry.
Ciekawe czemu.
Bo przez dłuższy czas nie będzie mogła się tu zjawić.
Ponieważ
ma zamiar zabić Lee Wan-ika.
A to imbecyl.
Prawił mi te swoje kazania.
A teraz proszę. Jego ludzie nie żyją.
Wszystko dla jakiejś głupiej suki.
Dzisiaj będę spał jak dziecko.
Kim jesteś?
Masz pojęcie, do czyjego domu się włamałeś?
Ty jesteś
wnuczką Go Sa-honga.
To ty.
Powinnam była przyjść wcześniej,
ale spóźniłam się.
W końcu przyszłam.
- Ruszyli, by cię zabić. - Przyszłam, by cię zabić.
Nawet jeśli to potrwa,
to i tak cię dopadną.
Jej ostatnie słowa
były klątwą.
Nie bądź głupia.
Zabicie mnie
nie ocali Joseon przed upadkiem.
Ale opóźni go, choćby o jeden dzień.
A potem dodam
kolejny dzień.
Wątpię, by do tego doszło.
Ty suko.
Gdyby nie moja noga...
Czyżbym złapał zabójcę?
Chyba jesteśmy tu
z tego samego powodu.
Na szczęście jest tu tylko jego krew.
Ona nie została ranna.
W takim razie to ranny powinien zostać sprawcą.
Jak wiesz, to ja jestem tym, który chroni.
Może ochronisz ją, zostając sprawcą?
Wolałbym być świadkiem, proszę pana.
Nie patrz. Jak się tu dostałaś tak szybko?
Byłam już w drodze.
Sprowadź Matsuyamę. Powiedz mu, że Rinoie go wzywa.
Idź też do Wszystko, czego potrzebujesz i powiedz Chun-sikowi, że go potrzebuję.
Dobrze, pani.
Zostawcie mnie tu.
W końcu to mój ojciec. Powinnam go pożegnać.
Zakładam,
że to Matsuyama okaże się sprawcą.
Pewnie obiecał Matsuyamie, że uczyni go nadwornym lekarzem
i nie dotrzymał słowa.
Zanim odejdziesz,
choć raz zachowaj się jak porządny ojciec.
Pani Kudo.
Co panią tu sprowadza o tej porze?
Rinoie jest w sypialni.
Pani Kudo, o co tu chodzi?
Podnieś to.
Jesteś praworęczny.
TESTAMENT YOSUKE MATSUYAMA
To pieśń rozpaczy.
Myślę, że pasuje do losu Joseon.
Przy okazji, ta kobieta...
Koreanka z pozytywką.
Czy ona wie,
że urodziłeś się tu jako niewolnik?
Poszukaj innego tropu.
Zamknęliśmy już tę sprawę, choć było to trudne i długo trwało.
Nie zrozum mnie źle.
Pytałem z ciekawości.
Czemu nie poszedłeś do lekarza?
Po co szedłeś do lekarza, skoro dostałeś tylko w twarz?
Coś mi mówi,
że ci, którzy mnie postrzelili, już nie żyją.
Tak, zabiłem ich.
Ale zginęli również ci, których wysłałem do świątyni w Jemulpo.
Straciliśmy wielu żołnierzy.
Zabiłem idiotę, który cię postrzelił.
Ciekawe, kto zabił żołnierzy, których wysłałem do świątyni.
Kto tam jest? Trwa godzina policyjna.
Trwa godzina policyjna.
Lepiej uważać.
Tu, w Joseon,
nie wiem co o tobie myśleć. Jesteś Amerykaninem czy Koreańczykiem?
Czy masz kolejny powód, by mnie zabić?
Wezwijcie patrol!
Potrzebujemy policji.
Wezwijcie komisarza policji!
WYDANIE SPECJALNE
Nie sądziłem, że ten dzień kiedyś nadejdzie.
Kto by pomyślał, że kiedyś zobaczę w gazecie nekrolog Lee Wan-ika?
Lee Wan-ik obiecał japońskiemu lekarzowi,
że uczyni go nadwornym lekarzem.
Otrzymał zapłatę, ale nie dotrzymał słowa.
Muszę powiedzieć, że ten testament dobrze nam wyszedł.
A nie mówiłem? Mówiłem, że się uda.
Gdybym chciał, już dawno mógłbym sprzedać ten kraj.
Dzięki tobie zostałem dobrym człowiekiem.
Daj spokój.
Myślisz, że to ta pani z hotelu zaaranżowała tę scenę?
Pewnie dlatego, że wie, kto go zabił.
On chyba też wie.
Czy przyjdzie ukryć się tutaj?
Rinoie został znaleziony martwy w swojej rezydencji.
Bardzo dobrze sobie radzę z mieszkańcami Joseon.
Cóż, ostrzegałem go.
Zabił go japoński lekarz ze szpitala w Hanseong, Matsuyama.
Matsuyama zabił się na miejscu, zaraz po zamordowaniu Rinoie.
Co z tego?
Czy muszę być informowany ze szczegółami o śmierci byle Koreańczyka?
Nie był Japończykiem. Niech Koreańczycy robią, co chcą.
Tak jest.
Oto, co się stało. Sekretarz Lee Wan-ika, Lee Deok-mun,
zgłosił nam jego śmierć.
To się musiało w końcu stać.
Lee Wan-ik opuścił Joseon dawno temu.
Powiedz Japonii, że ma się tym zająć.
Ktoś, kto zdradził swój kraj, nie zasługuje na to,
by chroniły go jego prawa.
Oczywiście, panie.
Joseon się go wyrzekło. Podobnie Japonia.
Co za żałosna śmierć.
Właśnie to miałem na myśli.
Przyszłe pokolenia będą go wspominać jako niesławnego zdrajcę.
Trzeba się wystrzegać hańbiących działań
i działać w słusznej sprawie.
GWON JUNG-HYEON P.O. DYREKTORA ARCHIWUM
Absolutna racja.
LEE GEUN-TAEK DYREKTOR BIURA KONTROLI
Słyszałem, że spojrzał Jego Wysokości prosto w oczy
i powiedział, że chce otrzymać tytuł szlachecki od Japonii.
Gdyby jeszcze trochę pożył, sprzedałby Joseon.
Co za odrażający zdrajca.
Dziękuję za wszystko.
Nie patrz za siebie.
Zostaw to nam. Wszystkim się zajmiemy.
A teraz żegnaj.
O Boże...
Tu powinniśmy się rozdzielić.
Nie, chodźmy razem.
- Odsuń się. - Ktoś z Joseon nie może go zabić.
Odsuń się, powiedziałem.
Takashi Mori ma listę członków Armii Sprawiedliwych.
A to znaczy, że ma w Joseon swojego szpiega.
Musimy się dowiedzieć, kto nim jest.
Ja też jestem wściekły,
więc na razie pozwólmy mu żyć.
Dołożysz się do alkoholu?
Pani, co cię tu sprowadza?
Mój panie.
Zostawcie nas samych.
Oczywiście, proszę pana.
Przykro mi
z powodu twojej straty.
To nie jest strata dla Joseon.
Zajmę się pochówkiem twojego ojca.
Po to tu jestem.
Pani Kang jest w moim hotelu.
Przekazywała informacje sekretarzowi francuskiej placówki,
ale nie byłam w stanie dowiedzieć się, dla kogo on pracuje.
Dowiem się i skontaktuję się z panem.
A wtedy będzie pan musiał
powiedzieć mi, gdzie jest moja matka.
Twoja matka
jest w katolickiej wiosce w prowincji Gangwon.
Ona żyje?
Znalazłem ją
gdy została już pochowana.
Proszę mnie nie okłamywać.
Lepiej, żeby to było kłamstwo.
Jeśli to prawda,
zabiję pana.
Zrobiłem to, byś mogła żyć.
Nie chciałem pozbawiać cię nadziei,
- że ją odnajdziesz. - Ledwo żyłam.
Proszę nie nazywać tego „życiem”. To była udręka.
Jak mógł to pan przede mną zataić?
Jak mógł mnie pan tak wykorzystać, wiedząc, co się z nią stało?
Bez tej nadziei, bez kogoś, kto by cię wykorzystał, tak jak ja,
poddałabyś się dawno temu.
Dzisiaj straciłam oboje rodziców.
Zobaczy pan.
Zabiję pana.
Przecież nie czytasz po koreańsku.
Nie zjadłem obiadu i przybiegłem tu, jak prosiłeś.
Myślałem, że coś ci grozi.
Muszę przeszukać pocztę. Możesz mi pomóc?
Przyszedłem popatrzeć.
Nie mam powodu, by ci pomagać.
Wróg mojego wroga jest moim przyjacielem.
- To czyni nas przyjaciółmi. - Zatem pomogę ci.
Ja też chcę się na nim odegrać.
Takashi mieszkał w Nowym Jorku do 1902 roku.
A mimo to dużo wiedział,
jeszcze zanim przybył do Joseon.
Był obecny w Joseon, choć tu nie przebywał.
To ktoś, kto swobodnie podróżuje między Ameryką, Japonią i Joseon.
To musi być ktoś pracujący w placówce.
Ktoś pasujący do tego opisu właśnie tu siedzi.
Podejrzane telegramy wysyłano
pomiędzy tymi trzema krajami.
Rób to, co musisz.
Nie będzie tak źle, gdy już się przyzwyczaisz.
Po prostu rób swoje.
Czy przez „podejrzane telegramy”
masz na myśli coś takiego?
Sprzedawca drewnianych butów wysłał pocztą tysiąc jenów
sekretarzowi francuskiej placówki.
Kto by pomyślał, że szewc tyle zarabia.
Powinienem był robić buty.
Chyba mamy szpiega.
Kim jesteś?
Gdzie jestem?
Ten szpieg sprzedawał informacje o Joseon Takashiemu Moriemu.
Jestem pewien,
że są też inni szpiedzy, którzy dla niego pracowali.
Ja też próbowałem go znaleźć.
Ale czemu przekazujesz go mnie?
Spośród znanych mi Koreańczyków,
pan najlepiej szantażuje
i knuje. Oto czemu.
Znowu pomagasz Joseon.
Pora, żeby Joseon mi odpłaciło za wszystko, co zrobiłem.
Czego chcesz?
Kolejnej góry?
Walka na wojnie uczy,
że choć można odebrać to, co się straciło,
to nie można się cofnąć,
jeśli coś się odda.
Nawet pewna kobieta i pewien myśliwy
robią wszystko, co w ich mocy, by ochronić ten kraj.
Proszę niczego nie oddawać, nawet, jeśli pan to straci.
A góry nawet do pana nie należą.
Nie! Przestańcie!
Wasza Wysokość.
Poleganie na alkoholu w chwilach pełnych napięcia i niepewności
to tymczasowe rozwiązanie...
Miałeś mi towarzyszyć, gdy będę pić,
ale ty siedzisz i wygłaszasz litanię zmartwień.
Zdarza się, że twoje szczere rady ranią mnie bardziej
niż kłamstwa zdradliwych ministrów.
Twoje poczucie prawości przyczyniło się do śmierci wielu ludzi.
Nie obawiasz się?
Wasza Wysokość, ja również się boję.
Jednakże to,
czego boję się najbardziej,
to poddanie się bez walki
i pozwolenie Japonii, by kontrolowała ten kraj.
Pewien cudzoziemiec powiedział mi,
że można odzyskać to, co utracone,
ale nie można się cofnąć, gdy coś się odda z własnej woli.
Z punktu widzenia cudzoziemca
pewnie wygląda na to, że oddajemy wszystko Japonii i nawet nie dajemy jej
szansy, by nas okradła.
A zatem
będę walczyć.
Pokażę im, że nie zdobędą łatwo tego, na czym im zależy.
Z radością
zniosę nienawiść.
Więc proszę,
uczyń mnie swoim mieczem,
Wasza Wysokość.
Proszę, walcz ramię w ramię z mieszkańcami tego kraju.
Wygląda na to,
że już dzisiaj walczyłeś.
W każdej świątyni, w każdej rzece są całe stosy ciał.
Kto to zrobił?
Właściciel pozytywki?
Suka, której podarowano pozytywkę?
A może oboje razem?
Rety, członkowie Armii Sprawiedliwych naprawdę mi imponują.
Tyle wysiłku kosztowało nas ściągnięcie ich tu z całego Joseon,
ale oni nawet nie stękają. A już na pewno nie mówią.
No dobrze. Zapytam jeszcze raz.
Wiem już, gdzie jest Jang Seung-gu.
Ale czy ktoś z was wie, gdzie są Hwang Eun-san lub Go Ae-sin?
Nie wiem!
W takim razie żegnaj.
A ty? Też nie wiesz, gdzie są?
Nie wiemy!
Może ty?
Mam nadzieję, że powiesz coś innego.
Po prostu mnie zabij. Nic nie wiemy.
Wolisz śmierć od cierpienia.
Więc pozostawię cię przy życiu.
Okaleczcie te zwierzęta.
Ale nie zabijajcie ich.
- Tak jest. - Tak jest.
To biuro doktora Matsuyamy.
Nie mieliśmy czasu, by je zorganizować.
W porządku. Możesz odejść.
Nie wchodź tu, póki cię nie wezwę.
Tak jest.
„Shinichiro Kudo”.
Zabroniłem ci wchodzić!
Udawaj, że niczego nie widziałaś, jeśli chcesz żyć.
Widziałam
wszystko, co ten japoński żołnierz zrobił koło targu.
Chodźcie za mną.
Wyprowadzę was tak, by nikt was nie zauważył.
Z drogi! Ruszcie się!
Opuśćcie go!
- Tak jest! - Tak jest!
Pułkowniku, nic panu nie jest?
Co to jest?
Rozwiąż mnie, szybko.
Co tu jest napisane?
- Przeczytaj to! - Tak jest.
„Armia Sprawiedliwych Joseon oszczędziła życie japońskiego pułkownika”.
Dranie!
Zabiję ich wszystkich!
Pułkowniku!
Zasrani idioci.
Wszyscy tu przybiegliście? Czy wy myślicie, do diabła?
Cholera!
Wasza Wysokość.
Przyszedł pułkownik japońskiej armii.
Mówi, że musi porozmawiać z przywódcą Gwardii Królewskiej.
Przynoszę złe wieści.
Wczoraj w nocy japońską armię zaatakowali rebelianci.
Według Japończyków
to oficer Jang z Gwardii Królewskiej stoi za tym atakiem.
Możesz go wpuścić.
Tak, Wasza Wysokość.
Pułkownik Takashi musi zostawić broń przed wejściem...
Jak Wasza Wysokość słyszał,
zeszłej nocy przywódca Gwardii Królewskiej
śmiał znieważyć przyjaźń
łączącą nasze narody.
Pułkowniku Takashi.
Nie wiem, jak wyglądają zwyczaje w pańskim kraju,
ale tu jest Cesarstwo Koreańskie, a pan jest w moim pałacu.
A zatem to ja powinienem rozpocząć rozmowę,
niezależnie od tego, jaki obrót przybierze.
Przepraszam za ten brak manier.
Z pańskiego wyglądu wnoszę, że do tego ataku
naprawdę doszło. Przykro mi z tego powodu.
Ale chciałbym wyjaśnić pewne nieporozumienie.
Zeszłej nocy...
oficer Jang ani razu nie odstąpił od mego boku.
To niemożliwe.
Oskarża mnie pan o kłamstwo?
Musimy przeprowadzić dokładne śledztwo, by zapewnić, że oba kraje...
Pułkowniku Takashi.
Wparował pan do mojej sali tronowej
z pistoletem i z mieczem.
Być może jestem królem słabego kraju,
ale w mojej mocy jest zabicie byle pułkownika,
by dać przykład innym.
Zdarza mi się być bezlitosnym,
więc proszę nie nadużywać mojej cierpliwości.
Zeszłej nocy
nie pilnowałem Waszej Wysokości.
Zdaję sobie z tego sprawę.
Jednakże takie działanie przeciw japońskiej armii
jest tym samym, co strzeżenie mnie.
Znam twoją historię.
Już wtedy mnie strzegłeś.
Ale wtedy...
ja ich nie chroniłem.
Nie będę przepraszał.
Nie leży to w mojej naturze.
Od tamtej pory
dręczył mnie
wstyd i poczucie winy.
Nawet poradzenie sobie z byle pułkownikiem wymaga...
bym chował się za powagą majestatu.
PIEKARNIA
Podać coś jeszcze?
Jak się zraniłeś w rękę?
O tym mowa? Zraniłem się, piekąc chleb.
Czemu pan pyta?
Nie wiedziałem, że mąka jest taka niebezpieczna.
W dniu pogrzebu lorda Go
piekarnia była zamknięta.
Nie mogłem pracować, odbierałem dostawę.
Składniki tego chleba są rzadkie. Dostaję je raz w miesiącu.
A co? Jest jakiś problem?
Nie ma problemu.
Jest bardzo smaczny.
Przekaż pani, że czekam na wiadomość od niej.
Gdy nosimy zachodnie ubrania i zakrywamy się,
nie mamy imienia ani twarzy.
Stajemy się Armią Sprawiedliwych.
Dlatego potrzebujemy się nawzajem.
Wiem, że to okrutne wobec dziadka...
ale chcę płonąć jasno,
a potem się wypalić.
Jak płomień.
Boję się śmierci,
ale ja
już zdecydowałam.
Znam ją jako Go Ae-sin,
ale nie jestem pewien pod jakim imieniem wy ją znacie.
Powiedziała, że do ciebie jest dalej niż do morza.
A jednak
niestrudzenie podążą tą drogą.
Ale jeśli musi wyruszyć,
to gdziekolwiek się uda,
liczę, że będziesz na nią czekał.
Jeśli to mnie pan szuka, to tu jestem.
Jak się pan miewa?
Wiele się wydarzyło.
Złościłem się na panią...
bo tak bardzo tęskniłem.
Tęskniłem i złościłem się.
Gdyby pan mnie zapomniał,
nie miałabym nic przeciwko.
Przyszłam, by to panu powiedzieć.
Na wypadek,
gdyby pan czekał na wiadomość ode mnie.
Chciałam powiedzieć, by już pan nie czekał.
Jak...
Jak może mi to pani mówić?
Joseon jest w ogromnym niebezpieczeństwie.
Moja rodzina została zniszczona.
W moim świecie nie ma bardziej beznadziejnej sytuacji...
ani bardziej płonnej miłości.
Nie mogę już więcej z panem spacerować.
Więc proszę,
pójdźmy każde swoją drogą.
Musimy się rozstać.
A jeśli panią powstrzymam?
Muszę iść. Moi towarzysze broni czekają.
A ja?
To, że ja też czekam nic dla pani nie znaczy?
Czy nie powinienem był pani wspierać?
Nie powinienem był czekać.
Gdziekolwiek pani idzie,
proszę iść swoją drogą.
Gdziekolwiek pani ruszy, pójdę z panią.
Ale ja chcę, by pan żył...
Właśnie dlatego to mówię. Chyba umrę, jeśli nie będę pani widział.
Nie wiem, czy pani wie,
ale nie odpłaciła mi pani za to, co dla pani zrobiłem.
Pani nie może odejść.
Nieważne, gdzie pani pójdzie,
znajdę panią i zadbam, by mi pani odpłaciła.
Odpłacę panu.
Proszę mnie znaleźć i odebrać należność.
Dam panu znać.
Wrócił pan.
Niestety, powinien pan od razu sprawdzić swój pokój.
- Czy coś się stało? - Złodziej włamał się do hotelu.
Pułkownik Takashi powiedział, że skradziono coś z jego pokoju.
To bardzo dziwne. Skradziono tylko pozytywkę.
- Pójdę i sprawdzę. - Założę się, że ciebie nie obrabowano.
Naprawdę musisz sprawdzać?
Nie wiesz, o czym mówisz.
To ja straciłem najcenniejszą rzecz.
Czy to ty?
Byłaś tego częścią?
O co pani chodzi?
To nie byłam ja.
Ja nic nie wiem.
Czego nie wiesz?
Czemu mówisz, że to nie byłaś ty?
Przepraszam, proszę pani.
To ja pomogłam. Ale rzecz w tym,
że nie mogę powiedzieć, kto to zrobił.
Ja już to wiem.
Co zrobiłaś z rzeczami?
Musimy je spalić, inaczej nas złapią.
To też trzeba spalić.
Pomyślałem, że to może pani przeszkadzać.
WYNIKI SEKCJI ZWŁOK
Zastanawiałam się, co z tym zrobić.
Dziękuję panu.
Przykro mi z powodu tego, co spotkało pani ojca.
To się musiało w końcu stać. Dopuścił się tylu złych czynów.
Umierając, nie miał honoru. Nie miał nawet kraju.
Zginął, a jego dziecko będzie się go wiecznie wstydzić.
Co za smutne zakończenie.
Widział się pan ze swoją przyjaciółką?
Chyba była tu wcześniej.
Ale już wyszła.
Wy też nie macie szczęśliwego zakończenia.
Proszę pana.
Przeczytaliśmy nekrolog Lee Wan-ika.
Zdaliśmy sobie sprawę,
że Lee Wan-ik nie był jedynym wrogiem Joseon.
Proszę przyjąć nas z powrotem.
Chcemy się zemścić na wrogach Joseon.
Czy wy, i wszyscy inni tacy jak wy,
ruszacie w świat, bo ten, który was otaczał
zawalił się?
- Proszę nas przyjąć. - Proszę nas przyjąć.
W porządku. Zaczniemy od biegania po bieżni.
Idźcie po sprzęt. Ruszajcie.
- Tak jest. - Tak jest.
ROZMÓWKI KOREAŃSKIE
Trzy miesiące.
Cztery miesiące.
Pięć miesięcy.
Pół roku.
Zapłaciła tyle, że starczy na kolejne trzy miesiące.
STYCZEŃ 1904 ROKU
Zaczęła się godzina policyjna.
Wyjdę tędy.
Dziękuję.
Miło mi się spaceruje u pańskiego boku.
Nie będę miała okazji więcej czegoś takiego doświadczyć.
Chyba zaczynam
robić sobie złudne nadzieje.
Następnym razem
chciałabym pojechać jeszcze dalej.
Może po tym miałabym kolejną szansę.
O taką nadzieję mi chodzi.
Dokąd pani pojedzie?
Czy ja też mógłbym?
Tak.
Tego bym sobie życzyła.
PORT W JEMULPO
Witamy z powrotem w Joseon.
Przywiozłem sake, żebyśmy mogli to uczcić.
Doczekaliśmy się wojny rosyjsko-japońskiej, pułkowniku Mori.
A może powinienem powiedzieć
„dowódco garnizonu w Joseon”?
Nominacja jeszcze nie przyszła.
Zapowiada się kolejny słaby dzień.
Czemu nie ma żadnych klientów?
Tylko sprzedawca ryżu się uśmiecha. Ryż jest teraz na wagę złota.
Takich jak nas nigdy nie będzie stać na ryż.
Ceny herbaty i tytoniu też poszły w górę.
Sprzedawca tkanin nie ma jedwabiu.
Będzie wojna?
Co to takiego?
Rodziny ludzi z zagranicznych placówek
od paru dni wyjeżdżają z miasta.
Słyszałyście plotki?
Jakie plotki?
Gdzieś na Morzu Chińskim
Japończycy zatopili rosyjski okręt wojenny.
Słyszałem, że między Rosją i Japonią wybuchnie wojna.
Może wyjeżdżają, bo będzie niebezpiecznie?
Możesz mieć rację.
Co, jeśli dojdzie do wojny?
Nawet tak nie mów.
LOMBARD
WSZYSTKO, CZEGO POTRZEBUJESZ
Wydanie specjalne!
Daj mi jedną.
„Dziewiątego lutego 1904 roku
na akwenie portu w Jemulpo marynarka japońska
zaatakowała z zaskoczenia
i zatopiła dwa rosyjskie okręty wojenne”.
O co tu chodzi? Jak dwa inne kraje mogą walczyć na naszych wodach?
Czy rosyjskie okręty trzymają się na klej?
Czemu ciągle toną?
WYDANIE SPECJALNE
To początek wojny rosyjsko-japońskiej.
Ciekawe, kto wygra.
Japonia? Rosja?
Ktokolwiek wygra,
Joseon ucierpi.
Joseon powinno zacząć gryźć, a nie tylko płakać.
Moim zdaniem
wynik wojny zależy od tego...
który kraj uzyska poparcie Ameryki.
Kyle.
Rosyjski minister właśnie wyjechał z Joseon.
Wygląda na to, że wybuchnie wojna.
Wiem.
To rozkaz powrotu do kraju.
Rosja i Japonia oficjalnie wydały sobie wojnę.
Za parę tygodni z USA przybędą kolejni żołnierze.
Przenoszą mnie do placówki w Japonii,
a ty masz wrócić do domu.
Poprosiłem, by wydano ten rozkaz. To leżało w mojej gestii.
Nie mogłem cię tu zostawić samego.
Bo wiem, co byś zrobił, gdybyś tu został.
- Ale... - To rozkaz.
Kapitanie Eugenie Choi, masz wracać do kraju.
Piknik dobiegł końca.
Czy nasz szef wrócił do Joseon?
Przejedzie przez Mandżurię
i Joseon, w drodze powrotnej do Japonii.
Więc czemu tu jesteście?
Jesteśmy oczami i uszami naszego szefa.
Mamy rozkaz uważnie cię obserwować.
Wszędzie i zawsze. Mamy się przekonać,
czy jesteś Sho Ishidą,
czy Gu Dong-maem.
Dziś wieczorem pozbawimy władzy Lee Jeong-muna.
- Tak jest! - Tak jest!
Mój panie.
SZEF MSZ
Traktat japońsko-koreański?
Nie wiesz, że to tak, jakbyś oddał im nasz kraj?
Jeśli spiskujesz z Japonią, by to osiągnąć,
to jesteś zdrajcą!
Proszę się uspokoić.
Ja też chciałem się sprzeciwić.
Ale przyjąłem łapówkę od ministra Hayashiego.
Wykorzystali to przeciwko mnie. Nie miałem wyboru.
Ty głupcze!
Rozetnę ci gębę!
Chciałbym rozerwać cię na kawałki,
ale jeśli to zrobię, po prostu cię zastąpią.
Pozostaje tylko jedno.
Uciekaj. Jeszcze dziś.
To jedyne, co możesz zrobić jako urzędnik
tego kraju.
Skoro już o tym mowa...
PAŁAC GYEONGUN
Podpisz to.
To traktat japońsko-koreański.
Jeśli nasz szef będzie przejeżdżał przez Joseon,
to znaczy, że ktoś wkrótce zaginie.
Co to ma wspólnego z nami?
Nie możesz się mieszać.
Robi to sam. Nie zleca tego tobie.
To znaczy, że wypadłem z łask.
Prawda?
Szefie.
Gu Dong-mae.
Hej.
Zawsze kończę tu na kolanach.
Gu Dong-mae, sprawdziłem to, o co pytałeś.
Lord Lee Jeong-mun
podobno porwali go japońscy szermierze.
Czemu prosiłeś, żebym przyjrzał się czemuś, co sam zrobiłeś?
Nie zrozum mnie źle.
Nie narzekam. Po prostu jestem ciekaw.
Czy to on zaginął?
Tak.
Wychodzę na jakiś czas. Zostańcie tu.
Dokąd idziesz?
Kto wie, gdzie są ludzie naszego szefa?
Choćbym miał zginąć,
uratuję tych, którzy tego potrzebują.
Cieszę się, że tu jesteś. Potrzebowałam towarzystwa.
Sądzę, że mój japoński szef porwał Lee Jeong-muna.
Chyba zabrał go do Japonii.
Jesteś pewien?
Ryzykowałem życiem, przychodząc tutaj.
Mogli przyjść również po ciebie.
Nie wiem, co się z nim stanie.
Nie możesz ryzykować.
Zobaczy pan.
Zabiję pana.
Czy on zginie, jeśli nic nie zrobię?
Lord Lee Jeong-mun.
Zazwyczaj ludzi nie porywa się po to, by ich od razu zabić.
Muszę dać ludziom znać.
To niebezpieczne.
Zaczynałam jako gospodyni domowa,
a teraz jestem tajną agentką Joseon.
Nie dopuszczę do śmierci dowódcy.
Połączcie mnie z pałacem.
Chcę rozmawiać z Jego Wysokością.
Jeong-mun został porwany.
Musimy go jak najszybciej uratować.
Znając jego temperament,
jeśli Japończycy wzięli go na zakładnika, by coś na mnie wymusić,
będzie próbował się zabić.
Ratuje pan teraz ludzi?
Najpierw mnie.
A teraz lud Joseon?
Pomożesz?
Dowódca Gwardii Królewskiej Jang Seung-gu.
Wypełnię rozkaz Waszej Wysokości.
To królewski rozkaz.
Musimy uratować lorda Lee Jeong-muna, którego uprowadzono do Japonii.
Otrzymaliśmy to...
od Jego Wysokości.
To certyfikat depozytu w banku rosyjsko-chińskim.
Wybuchła wojna rosyjsko-japońska, więc musimy się spieszyć.
Planowałem z lordem Lee, że użyjemy tych pieniędzy,
by uzbroić Armię Sprawiedliwych.
W tym celu musimy uratować lorda Lee Jeong-muna.
Musi się znaleźć w Szanghaju z tym certyfikatem.
Aby to zrobić,
nie mam wyboru. Muszę się udać do Japonii.
Wróg jest tam najsilniejszy.
I choć zachowamy najwyższą ostrożność,
możemy stracić życie.
Czy ktoś mi pomoże?
Ja pojadę.
Nie mam rodziny.
Pojadę.
Ja też pojadę.
Dla kobiety to może być trudna podróż.
To może zapewnić mi przewagę.
Być może nie będą przy mnie czujni.
Pani, nie możesz ruszyć z nami.
Obecność kobiety na pokładzie statku bardzo nas ograniczy.
Znajdziemy sposób.
Jest sposób,
by niepostrzeżenie wwieźć certyfikat do Japonii.
Znam sposób.
Dawno pana nie widziałam.
Myślałam, że ucieszy pana mój widok.
Okłamała mnie pani.
Miała mi pani dać znać,
a pokazuje się pani po pół roku.
Dlatego przyszłam.
Mój mistrz zajmuje istotną pozycję.
Szybko się o wszystkim dowiaduję.
Ponoć wraca pan do domu.
Chce się pani pożegnać?
Popłynę z panem.
Proszę mnie zabrać ze sobą.
Do Ameryki.
Jest okrutna.
Czy znajdzie się dla mnie miejsce pomiędzy jej pasją
a okrucieństwem?
Myślałem, że byłem blisko,
ale może będę musiał posunąć się jeszcze dalej.
Jeszcze jeden krok
w stronę płomienia.
Co chcesz osiągnąć, wykorzystując mnie?
Powiedziałam, że cię zabiję, jeśli jeszcze cię zobaczę.
Ta młoda kobieta, która była arystokratką,
znowu zostanie skrzywdzona.
Źli goście giną pierwsi.
Dzięki temu dobrzy żyją dłużej.
Musiał mi kibicować,
choć sam był zasmucony.
Odważni piszą historię.
Zatem stań się lwem.
Obiecuję, że wyjadę w dniu,
w którym w Joseon zapanuje pokój.
Napisy: Krzysiek Ceran